هميشه چيزهايي هست كه دلت مي‌خواهد و نمي‌تواني به آن ها برسي.حتي وقتي بخواهي ديگران را دوست بداري، گاهي خودشان اجازه نمي‌دهند. دنياي جالبي است. شايد شبيه همان چيزي كه سهراب مي‌گفت:"هميشه فاصله اي هست؟"

واقعي بودن هميشه با پرداخت هزينه همراه است. هميشه سو تفاهم در پي دارد. همه دوست دارند برايشان بازي كني. توي واقعي را دوست ندارند...

پ.ن: اینها را سجاد صاحبان زند اینجا نوشته! خیلی باهاش موافقم...

به اوج میرسم

فروکش میکنم

باز به اوج میرسم

اینبار شعله ور میشوم

خاکستر میشوم