ببخش که فحش های محبوس در دلم را نثار تو کردم!

این همه فحش لیاقت آن ها بود...

ببخش...گفتم شاید تو دری بشوی برای آن دیوار ها!

.

.

.

.

یه چیزی بگو...فقط تو رو خدا اینجوری نگام نکن! حس بچه ای رو دارم که از بابا مامانش خجالت میکشه و تاب قهر نداره...فقط منتظره سکوت و بشکنند و سرش داد بزنند...