کلا مدت هاست به

 برای تو بودن،

برای تو زیستن،

برای تو ادامه دادن،

برای تو خواستن و قس ...

نیندیشیده ام...

یک جور خودخواهی و نقد طلبی ست شاید!

هم چون اسیری که به اختیار در اسارت به سر برد و هی با صاحبانش چانه بزند...

نه دل ِ رفتن دارد و نه توان ِ ماندن در خود می بیند...

کلا یه مدت بی خیال فهموندن شیم...جهنم که نمی فهمی...!