از کسی

به کسی دیگر

پناه میبرم

گاهی از کس ِ دوم

به کس ِ اول

گاهی از این هر دو

به کس ِ دیگر

و گاهی

از همه

به هیچ

.

.

.

به هر تقدیر 

هم چون همیشه

احساس ِ بی صاحابی ست

که بر دلم سنگینی میکند...میفهمی!؟